üç Silahşörler özet

''Üç silahşörler''in özeti var mı? ÜÇ SİLAHŞÖRLER ÖZET ALEXANDRE DUMAS ÜÇ SİLAHŞÖRLER	(...) ZONGULDAK (A.A) - Zonguldak Valisi Yavuz Erkmen, havaalanı çevresinde
KONUSU: Tarihsel romanları ve oyunlarıyla haklı bir ün kazanan Dumas’ın	bulunan 235 metre yüksekliğindeki dağın tıraşlanmasına yönelik proje kapsamında çalışmalara
yükselişinde en önemli rol hiç şüphesiz ‘Üç Silahşörler‘e ait. Kardinal	başlandığını bildirdi. (...) MİAMİ (A.A) - ABD'de tecavüz suçundan mahkum
Richelieu XIII. Louis dönemindeki dört gözüpek şövalyenin maceralarının hayranlık verici	olan ve 24 yıl hapiste yattıktan sonra suçsuzluğu ortaya
bir akıcılıkla anlatıldığı romans tarzındaki ‘Üç Silahşörler’, yazıldığı dönemden bugüne	çıkan bir kişiye 1,25 milyon dolar tazminat ödenmesine karar
değerinden hiçbir şey yitirmedi. Krallık Muhafız Birliği silahşörlerinden Athos, Porthos	verildi. Florida Valisi Charlie Crist, 1982'de kaçırdığı 2 kadına
ve Aramis’e genç ve ateşli, ro­mantik ve gözükara d’Artagnan’ın da	tecavüz ettiği gerekçesiyle 130 yıl hapis cezasına çarptırılan, ancak
katılmasıyla, Kardinalin adamları için zor günler başlıyor. Kahramanlarımız kral ve	2006'da DNA testiyle suçsuz olduğu ortaya çıkan Jerome Alan
kraliçe (biraz da sevgilileri) uğruna kılıçlarını konuşturuyor ve hiç çe­kinmeden	Crotzer'e 1,25 milyon dolar tazminat ödenmesi kararını onayladı.
hayatlarını ortaya koyuyorlar. Çünkü onlar, şövalyeli­ğin üç büyük mücevherine sahipler:
Cesaret, sadakat, onur! Saf kötülüğün temsilcisi Milady bile çevirdiği korkunç
entrikalara rağmen onları soylu hedeflerinden alıkoyamıyor. Üç Silahşörler Özeti
Yıl 1926, yer Fransa’da Meung kasabası. Öyle bir yer ki,
kav­gasız, gürültüsüz bir gün görmek mümkün değildir. Herkes her­kesle kavga
edebilir. Sadece Kardinal’in adamlarına karşı gelinemez. Onlarla kavga etmek, başına
belayı satın almak de­mektir. “Şen Değirmenci” hanı yakınında yine bir kavga
olduğunu Öğrenen halk, hemen oraya akın etti. Kavgaya sebep olan,
her halinden Gaskonya’Iıhk akan, yeni çocukluktan çıkmış bir gençti. Genç adamın
adı D’artanyan idi. Babası, altına yaşlı ve komik görünüşlü bir
at, beline uzun bir kılıç, eline de bir tavsiye mektu­bu
yazarak, bundan sonra kendi yolunu çizmesi gerektiğini be­lirtmiş ve oğlunu
bu kasabaya yollamıştı. Genç adam, atı ve kendisi ile alay edenlere
karşı kavga edi­yordu. Ancak, karşısındakilerin çokluğu karşısında yenildi ve kafasına
yediği darbeler sonucu bayılıverdi. Hancı ve adamları, genç adamın cebinden babası
tarafından şövalyelerin kumandanı Mr. Treville’e hitaben yazılmış tavsiye mektubunu bulunca,
telaşa kapılıp, hemen aldılar. Genç adam, iyileştiğinde hancının parasını
vermek için elini cebine attığında, mektubun çalındığını fark etti. Bunun
hesabını sormalıydı. Paris’e yaklaştığında atını sattı ve yaya olarak şehirden
içeri girdi. Kalabileceği bir oda tuttuktan sonra, Mr. Treviîte’yi bulmak
için dışarı çıktı.’ Mr. Treville hemen hemen kralın en yakın dostu
sayılırdı. Adamları, sadece kendisinden emir alırlar; hiç kimseden çekinmezlerdi. D’artanyan,
Mr. Treville’nin konağının avlusundan içeri girdiğinde, en azından elli-altmış kadar
şövalyenin bir arada bulunduğunu gördü. Bunların bîr kısmı aralarında konuşuyor;
bir kısmı ise kılıç talimi yapıyordu. Aralarından geçerek, kendisine yol
gösteren hizmetlinin yardımı ile Mr. Treville’nin odasına girdi. Bu arada, Mr.
Treville, Aratnis ve Portos isimli iki silahşoru, kardinalin adamlarıyla kapışıp
esir düştükleri için eleştiriyordu. Athos’u da çağırın diye bağırıyordu. Biraz sonra,
Athos gayet kararlı adımlarla içeri girdi. Ancak, yaralı olduğu için,
düşüp bayıldı. Mr. Treville hemen kralın dokto­runun çağrılmasını emretti. Biraz sonra,
D’artanyan ile ilgilendi. Delikanlı, başından ge­çenleri ve tavsiye mektubunu çaldırdığını
anlatınca, Mr. Treville’nin o kişiyi tanıdığını anladı. Mr. Treville’nin kendisi
için Akademi müdürüne yazmış olduğu tavsiye mektubunu alırken, birdenbire konağın
avlusunda kendisinden mektubu çalan adamı görüp, “işte, o” dedi ve
fırladı. Kapıdan çıkarken, birisine çarptı. Özür diledi ise de, karşısındaki
kabul etmedi. Bu biraz evvel bayı­lan ve yaralarını yeni sardırmış
olan Athos’tan başkası değildi. Onunla, düello için saat on bir
de sözleştikten sonra, hızla koşma­ya devam etti. Ancak, bu defa
da Protos’a çarptı. Bu arada adamı da gözden kaybetmişti. Protos’a
da saat on üçe randevu vererek, koşmasına devam etti. Ama
adam ortadan kaybolmuştu. D’artanyan “amma şans, ha” dedi kendi kendine. Haklıydı.
Aynı gün, en ünlü iki tane silahşörle tartışmış, mektubunu çalan
adamı elinden kaçırmıştı. Tüm bunları düşünürken, daha önce tartıştığı silahşörleri
gördü. Onlara doğru yaklaşırken, bu defa da çarpıştığı da Aramisle
bir mendil meselesi yüzünden tartıştı ve onunla da saat on
dörtte, düello için randevulaştı. “Herhalde Ölümüm bir şövalye elinden olacak” diyordu.
Paris’te hiç tanıdığı olmadığı için, düello yerine yalnız başına
gitti. Athos, kendisinden önce gelmişti. Biraz sonra, Athos’un şahit­leri olarak,
Aramİs ve Protos’ da geldiler. Her üçünün de birbirin­den habersiz
D’artanyan ile dövüşecekleri belli olmuştu. İlk ola­rak, Artos ile D’artanyan
dövüşmek için kılıçlarını çekmişlerdi ki, birden, Kardinal’in adamlarının geldiklerini gördüler.
Adamların hedefi, “Üç Silahşörler” idi. Kardinal’in adamlarının geldiğini gören üç arkadaş,
hemen onlara karşı savunma vaziyeti aldılar. D’artanyan da hayatını de­ğiştirecek
karan vermekte gecikmedi ve onların yanında yerini aldı. Birlikte, kardinalin
adamlarına karşı dövüştüler ve onları yendiler. Artık, dost oldukları için düelloyu
falan unutmuşlardı. Mr. Trevılîe’nin konağına geldiklerinde, şefleri herkesin önünde onlara
kızdı. Yalnız kalınca da “Kardinalin adamlarına iyi bir ders verdikleri
için” onları tebrik etti. Böylece, D’artanyan’da göstermiş olduğu cesaretten dolayı,
şövalyeler arasına kabul edilmiş oldu. Artık, dört arkadaş hep birlikte
dolaşıyorlardı. D’artanyan’m ev sahibi karı koca Bönasyoler, her yönüyle
sa­ray entrikalarının içinde bulunuyorlardı. Kocası Kardinalin, ha­nımı ise Kraliçe’nin hizmetindeydiler.
Kardinal, Kral ve Kraliçe­nin aralarını bozmak için çalışıyordu. D’artanyan, bütün
bunları karı kocanın konuşmaları sırasında öğrenmişti. Yine bir gün, bu konuşmalardan
kraliçenin zor durumda ol­duğunu öğrendi. Madam Bönasyö ile konuşarak, kraliçenin
iyiliği için zor bir görevi üstlendi. Hemen gidip, durumu Mr.
Trevİlle’e anlattı. Mr. Treville, diğer üç arkadaşı da yanına alarak
birlikte gitmelerini söyledi. Böylece, kahramanlarımız Londra’ya gitmek için yola çıktılar.
Yanlarında, D’artanyan’m uşağı Planşe’ de vardı. Yol engellerle doluydu.
İlk olarak, karşılarına çıkan bir silahşor, Portos’u düelloya, davet etti.
Diğerleri, zamanları çok sınırlı olduğu için, arkadaşlarını beklemeden yola devam
ettiler. Yine, kurulan bir pusu neticesinde, Aramis ağır yaralandığı için, onu
da bırakmak zorunda kaldılar. Çünkü kraliçenin şerefi her şeyden önemliydi.
> ‘ .*; ? v Konakladıkları bir handa, Athos’u “Sahte para
sürmek” suçun­dan tutukladılar. Artık, D’artanyan ve uşağı yollarına yalnız de­vam
etmek zorundaydılar. Neticede, D’artanyan ve uşağı, bütün engellere rağmen Londra’ya
varıp, Birmingham Dükü’nu buldular. Ondan, kraliçenin kutudaki mücevherlerini alarak, Paris’e
döndü­ler. Kraliçe, balo gecesi, mücevherlerini takarak salondaki yerini alınca, kardinal
bir kere daha yenildiğini anladı. Balo sonunda kraliçe, Madam Bönasyö
vasıtasıyla D’artanyan’ ı çağırttı ve ona bir yüzük hediye etti.
‘ D’artanyan, geride bıraktığı arkadaşlarını bulmak için, uşağı ile birlikte yeniden
Paris’ten çıktı. Hepsi bıraktığı yerlerde idiler. Sadece Aramis’in yarası halen
iyileşmemişti. Athos’un ise suçsuz­luğu anlaşılmıştı. Sonuçta, dört arkadaş yeniden Paris’e
döndüler. D’artanyan, Paris sokaklarında gezerken, bir gün, yüzü yaralı adamın yanında
bulunan Miladi isimli kadını, bir konaktan çıkar­ken gördü. Hemen takibe
başladı. Bayanın arabası bir yerde dur­du ve genç bir adamla
tartışmaya başladı. D’artanyan bayana yar­dım teklif etti. Fakat tartıştığı kişi
kardeşi olduğu için Miladi bu teklifi kabul etmedi ve arabasına
atlayarak oradan uzaklaştı. D’artanyan ile yabancı adam tartışmaya başladılar. Bu adam,
aynı zamanda, kumarda Athos’u yenen kişinin ta kendisiydi. Ak­şam, saat
altıda düello etmek için, sözleştiler. Vakit geldiğinde, dört arkadaş, düello yerine
gittiler. Rakip­leri dört tane “soylu” İngiliz’di. Kılıçlar çekildi. Sonuçta, D’artanyan
ve arkadaşları, soyluları yendiler. D’artanyan rakibi olan Miladi’mn kardeşinin hayatını
bağışlayınca, o da, D’artanyan’ı kucaklayıp, dostluğunu teklif etti. Sonra da,
şövalyeyi alıp, kardeşinin evine götürdü. Şövalye Winter, aslında Mıladi’nin
kardeşi değil, kayınbiraderi idi. Miladi, ondan kurtulmak ve böylelikle tüm
mirasa tek başına konmak istiyordu. Bu nedenle, şövalyenin kardeşini öldürmemiş
olmasına seviniyor görünmekle birlikte, aslında, böyle bir dertten kendisini kurtarmadığı
için, ondan nefret ediyordu. D’artanyan, tüm bunları, kendisini seven hizmetçinin,
sakladığı dolaptan, ikisi arasında yapılan konuşmalar neticesinde öğrenmişti. Şimdi, daha
fazla dikkatli olması gerektiğini biliyordu. Bu arada, Miladi ona bir
yüzük de hediye etmişti. Athos, D’artanyan’ın parmağındaki yüzüğü görünce dikkat­lice baktı.
Bu, kendi annesinin yüzüğü idi. D’artanyan, dayanamayarak yine de Mıladi’nin evine
gidi­yordu. Bir gün, onun omzundaki mahkumlara vurulan damgayı görünce, Miladi
ona, öldüresiye saldırdı. D’artanyan evden dışarı kendisini zor attı. Olanları
Athos’a anlattığında, bu kadını, Athos’un çok yakından tanıdığını anladı. Yüzüğü
iki bin liraya bir yahudiye satarak, hem ihtiyaçları olan parayı
temin ettiler, hem de Athos’un yüzüğü her görüşte üzülmesinin önüne
geçtiler. Kral Xlll.Luİs’in emriyle, La Rochelle Kalesi kuşatılacaktı. Bu kuşatmaya, şövalyeler
de katılmışlardı. D’artanyan neşeli bir halde atının üzerinde giderken, Mıladi’nin
İki tane kötü suratlı adama kendisini gösterdiğini fark edememişti. Nitekim
bir müddet sonra bu iki kişinin silahlı saldırısına uğradı. Ancak,
uyanıklığı ve çevik­liği sayesinde sadece şapkasını deldirerek, bu saldırıyı atlattı. Ancak,
bir gün sonra yine saldırıya uğradı. Bu defa, iki sal­dırganı
da etkisiz hale getirmeyi başardı ve Miladi’nm bu adamları görevlendirmiş
olduğunu öğrendi. Bir gün silahşörlerimiz, gezinti halinde iken, Kardinale
denk gelirler. Kardinal yine gizli bir iş peşinde olduğundan, şövalyele­rin
kendisini görmesinden hoşlanmamıştır. Tedbir olarak onları da yanında götürmeyi düşünür
ve şövalyelere bunu söyler. Şö­valyeler kabul ederler. kaynak Geldikleri
handa, istirahat halinde iken, Kardinal ile Milarf’nin konuşmalarına tanık olurlar.
Kardinal, Miladi’den Birming­ham Dükü’nü öldürmesini istiyor; o da, buna karşılık,
D’artanyan’ı öldürme iznini alıyordu. Athos, Kardinal gittikten sonra, Mıladi’nin kaldığı odaya
girdi vş onun eski karısı olduğunu gördü. “Şeytan” diyerek, silahını
çekti ve Kardinal’in imzasını taşıyan yazıyı elinden aldı. Kardi-nal’in imzasını
taşıyan kağıtta: “Bu kâğıdı taşıyanryaphğı işi benim emrimle ve devletin
kurtuluşu için yapmıştır” diye yazıyordu. Ancak, Miladi yapacağını yaptı ve
tutuklu bulunduğu cezae­vinden, kendisine aşık ettiği koruması yüzbaşı tarafından kaçırıl­dı.
Yüzbaşı, aynı zamanda Birmingham Dük’ünü öldürmeyi de başardı. Miladi tarafından
kullanıldığını anlayıncaya kadar İş işten geçmiş, tutuklanmıştı. Miladi ise cinayetlerine devam
ediyordu. Madam Bönasyö’yü Öldürdüğünde, D’artanyan ve arkadaşları yine geç kalmışlardı.
Nihayet, Miladi’yi konakladığı bir handa ele geçirmeyi başardılar. Miladı, kurulan
mahkemede yargılandı ve idama mahkum edildi… Kahramanlarımızı ise bekleyen yeni maceralar
vardı. kaynak